این یک داستان واقعی است

سلام

اگر یادتون باشه قرار بود که یک ماجرای رو که برای یک بنده خدا اتفاق افتاده بود براتون بنویسم که نشد ویک پست دیگه گذاشتم تا امروز که وقت شد و میخوام این موضوع رو برای شما تعریف کنم.

روز شنبه داشتم از شرکت برمی گشتم به منزل که سوار یک پیکان شخصی شدم که راننده آن یک مرد میان سال بود آدم خوبی به نظر میرسید اما …………………..

آره خوب بگذریم وقتی که سوار ماشین راننده درسرگرم حرف زدن با آقای که جلو نشسته بود و ما هم به آن جمع اضافه شدیم تا این که شرو ع کرد به تعریف کردن این ما جرا : ( برای راحتی شما عزیزان گویش گیلکی رو به فارسی بر گردانده ام ) آقاید شما دو روز پیش لب آب (یکی از میادین شهر رشت) یک پیر زنی وایستاده بود غروب بود و هیچ ماشینی اونو بنده خدا رو سوار نمی کرد من رفتم جلوی پاش وایستادم و گفت حاج خانم کجا میری بیا بالا برسونمت پیرزن سوار شد و گفت که می خوام برم استخر گفتم باشه . من هم که دیگه میخواستم برم خونه گفتم اول این بنده خدا رو برسونم بعد میرم رسیدیم به استخر گفتم حاج خام این هم استخر گفت دستت درد نکنه برو توی این خیابون گفتم برم رودبارتان گفت آره پسرم رفتیم تا رسیدم به مسجد محمود آباد گفتم مادر جان این جا که دیگه ساغریسازان گفت میدونی مسجد گلدسته کجاست گفتم آره گفت منو ببر اونجا رسیدیم به مسجد گفت برو تو کوچه رفتم به سمت پرنده فروشی و تا وسط های کوچه رسیدم گفتم مادر جان می دونی که کدوم خونه است گفت آره یکم جلو تر بالاخره رسیدم رفتم در زدم یه آقای جوانی اومد جلوی در گفتم آقا این خانم مادر شماست گفت آره و بعد خطاب به مادر گفت : مادر جان کجای دل ما هزار راه رفت این حاج خانم وقتی رسیدم یه 10 تومنی دراورد و به من داد من هم شکر کردم و گفتم خدا بده برکت و گذاشتم روی داشبورد ، پسر اون خانم بهمن گفت که حاج آقا کرایت چهقدر میشه گفتم نمی خواد من کرایم رو گرفتم گفت نه به گو ببینم از مادر من چقدر گرفتی یالا به گو ببینم چند هزار تومن گرفتی گفتم آقا نمی خواد گفت نه آقا بگو ببینم دیدیدی این پیرزنه هیچی حالیش نیست ازش 4 – 5 هزارتومن گرفتی که پیرزنه گفت نه زای جان (نه پسر جان) راست میگه من کرایه دادم ، 10 تومن دادم .

پسر پیرزن گفت چی تو که میگی کرایه داده اما او که فقط 10 تومن داده گفتم اشکال نداره همون برکت داره من رازیم مادرت هم که رازیه خدا رو شکر .

خلاصه اون 10 تومانی هنوز رو داشبورد ماشین بود و ما هم به مقصد رسیدیم.

خدارو شکر.

—————————————

نتیجه اخلاقی تو این دوره و زمونه هم آدم های بامرام پیدا میشه .

همه راننده ها دو لا پهنا حساب نمیکنن و از غریبا بیشتر نمی گیرن .

از ساعت 8 به بعد کرایه ها ارزون میشه نه گرون.

خلاصه دست علی به همراتون .